شماره تلفن تماس با ما

051-34227301

 

My title

منطقه شکار ممنوع لشگرگاه، قاین

منطقه شکار ممنوع لشگرگاه، قاین

منطقه لشگرگاه به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازي محيط زيست از تاريخ 15/8/90 و شماره روزنامه رسمي 19538 مورخ 16/1/91 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شكار ممنوع به تصويب سازمان حفاظت محيط زيست رسيده است. مساحت منطقه 11900 هكتار و بين 11 34 58 طول غربي تا 45 46 58 طول شرقي و 45 50 33 عرض جنوبي تا 56 5 34 عرض شمالي واقع گرديده است.

حدود اربعه

شمالاً: در امتداد خط الرأس جغراقيايي مرز گناباد- قاين

شرقاً: به انتهاي اراضي كشاورزي روستاههاي بيناباج و ثغوري، خانيكوك ، اسفيان ، گزدمو

جنوباً: درمسير راه خاكي گزدمو به كلاته سري بعد از متنهي اليه اراضي كشاورزي.

غرباً: به منتهي اليه اراضي كشاورزي روستاههاي خنج ، دره باز و مرز سياسي شهرستانهاي قاين و سرايان.

پوشش گياهي

با توجه به جهت ارتفاعات، آب و هوا و منابع آبي كه شرح آن گذشت پوشش گياهي متنوعي در منطقه كوهستاني وجود دارد. در كف دره ها كه آب جريان دارد يا از رطوبت كافي برخوردار است گياهان آبدوست از قبيل پونه، بارهنگ ، پده، بيد، گز، نسترن وحشي، ثيل كبير، نيزار، شيرين بيان خارشتر ، و ... ميرويد . در مناطق خشك و بالاي ارتفاعات ، بادامشك، بنه، انجير ، تنگرس ، نوعي زالزالك، درمنه، ، افدرا، افربيا، سريش، ريواس، ، گل جاليز ، كماي آنقوزه ، زيره سياه ، اسپند ، گل گاو زبان ، گل عقربي، پيچك ، چوبك ، كاكوتي ، تلخ بيان ، اسپرس ، علف هفت بند ، كلاه مير حسن، بومادران ، گون ، شكر تيغال ، كنگر، كماكندل، باريجه، بومادران، ورث، سوسن، زنبق، شقايق، لاله، كور، بابونه، داوودي، كاسني و ديگر گونه هاي بالش وش و علفي يك ساله و دوساله و گونه هاي خشبي ديده ميشود. در دامنه ارتفاعات وجود لكه هاي سبزي از دور مشاهده مي شود كه وجود گياهاني از قبيل بيد، نسترن وحشي، ثيل كبير، لويي، و بعضي از گونه هاي گرامينه آبدوست، كه نشان از لكه هاي آبخيز در دل كوه مي باشد. تراكم پوشش گياهي به جهت عوامل مختلف ذكر شده از فقير تا متوسط و انبوه ( بصورت لكه اي ) مشاهده مي گردد. مراتع را غالبا" ميتوان در سه كلاس ضعيف، متوسط و خوب( بصورت لكه اي ) دسته بندي كرد. قلل اطراف روستاي دره باز ( غرب منطقه )محيط مساعدي جهت چراي وحوش مي باشد. در بعضي مناطق به علت چراي بيشتر از حد ، گياهان مهاجم از قبيل سپند ، ورك پوشش بومي منطقه را دگرگون كرده، در مراتع ضعيف گونه هاي مهم در خطر انقراض بوده و بطور كلي پوشش گياهي در خطر تهديد قرار دارد .

حيات وحش

گونه هاي جانوري متنوعي در منطقه زيست مي كنند. گونه شاخص منطقه قوچ و ميش اوريال ( ناخالص ) ميباشد كه در سرتاسر منطقه پراكنده است. فاكتورهاي شرح داده شده در بند 5 بر پراكنش، تراكم، زيستگاههاي فصلي، قلمرو، محل گدار و ديگر فاكتورهاي حيات وحش منطقه تأثير گذاشته است از مهمترين اين شاخصه ها ارتفاع، وزش باد و اشكال زمين شناختي است مثلا" قوچ و ميش در اوايل بهار دامنه ها و پايين دست ارتفاعات غربي لشكرگاه را برمي گزيند، در اواخر بهار و فصل تابستان دامنه ها و ارتفاعات شرقي لشكرگاه را انتخاب ميكند همچنين در فصل پاييز و زمستان دامنه هاي غربي و شمالغربي منطقه را مي پسندد ( البته ورود شكارچيان غير مجاز و صداي شليك گلوله باعث فرار و آشفتگي زيستگاهي ميگردد و متأسفانه اين مورد جزو فاكتورهاي منفي و تأثير گذار در نحوه پراكنش اين حيوان ميباشد ) . وجود غارها و حفره هاي طبيعي دامنه هاي غربي مأمني براي زمستان گذران قوچ و ميش است مثل غار بتون كه محل امني جهت پناه گله هاي قوچ و ميش در روزهاي باراني و برفي است. يا غار اژدها ( چرمه ) كلني كبوتر چاهي است.

حيات وحش منطقه شامل خرگوش ، روباه ، شغال ، گرگ، زرده بر، گربه وحشي، خارپشت ، خفاش ، حفار ، جربيل، پايكا، ول، قوچ اوريال ناخالص (هيبريدي از قوچ اوريال خالص و احتمالا" قوچ افغان)، دليجه ، شاهين ، عقاب طلايي، سبز قبا ، زنبور خوار ، انواع سسك ، طرقه ، هدهد ، كلاغ سياه ، كلاغ كوهي نوك سرخ ، سار ، انواع گنجشك ، جغد ، قمري ، كبوتر چاهي ، كبك ، تيهو ، زاغي ، چكاوك ، سهره ، كمركلي ، دم جنبانك، زرده پره، بزمچه، آگاما، گكوي ، انواع مارها ( جعفري ، افعي، كبري ، تيرمار ، قيطاني )، قورباغه، وزغ، سياه ماهي، گامبوزيا، خرچنگ سياه..

نام انگلیسی:  Lashgargah hunting prohibited region    

نام فارسی :  منطقه شکار ممنوع لشگرگاه

 

منبع: irandeserts

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.